U bent de redder van The Sopranos…
In 1999 werd de serie uitgezonden door Net 5 op een onmogelijk tijdstip. De kijkcijfers waren slecht en het programma werd van tv gehaald. Ik vond dat een schande. Ik heb de bezoekers van mijn site opgeroepen e-mails te sturen naar de VPRO en de VARA omdat ik vond dat de serie daar thuis hoorde. Uiteindelijk heeft de VARA The Sopranos van Net 5 overgenomen. Ik heb van de VARA begrepen dat mijn actie daarin een rol heeft gespeeld.

Hoe staat het inmiddels met de naamsbekendheid van The Sopranos?
Aan het begin kende ik niemand die er naar keek. Letterlijk niemand. Dat was ook de reden om met mijn website te beginnen: om andere mensen te vinden die net zo gek van de serie waren als ik. Tegenwoordig is het iets beter, maar als ik op een verjaardagsfeestje uitleg dat ik een website heb over The Sopranos moet ik nog steeds uitleggen wat dat is.

Wat vindt u zo goed aan The Sopranos?
Allereerst de constructie. Wat een vondst om de zieleroerselen van een crimineel bloot te leggen via gesprekken met zijn psychiater. Ik moet bekennen dat ik de serie alleen van de DVD's ken. Knap vind ik dat het romantische beeld van de maffia dat we kennen uit films als Goodfellas en The Godfather hier helemaal wordt ontkracht. Het ziet er allemaal niet uit: mannen in trainingspakken, afzichtelijke huizen, de smaak van de nouveau riche. Je hebt het gevoel: dit is hoe het er in het echt uitziet. Zo zijn die mensen. Prachtig is ook dat alledaagse problemen - hoe ga je met je tienerdochter om - zo terloops aan bod komen. In Nederland zouden we daar een praatprogramma aan wijden, of er het hoofdonderwerp van maken. In de Sopranos komt dat en passant aan de orde.

Wat valt er voor u als acteur te genieten?
Marlon Brando in The Godfather maakt alles heel groot: een verdraaide stem, zijn gezicht is kunstmatig opgevuld. Het ligt er allemaal dik op. De Sopranos is het tegenovergestelde. De acteurs zetten hier laag in, het ligt er dun op. Het duurt een paar afleveringen voordat je de personages leert kennen. Als acteur voel ik met die manier van spelen verbonden.

Wat gaat u tijdens die speciale Sopranos dag vertellen?
Kijk ik zit daar voor een zaal vol fans die waarschijnlijk elke aflevering uit hun hoofd kennen. Dus ik denk dat ik me maar meer op de randverschijnselen concentreer: het eten, de muziek, de kleding, de koekjes. Misschien ga ik wel wat recepten voorlezen of zelf iets bakken.



Hans Beerekamp, tv-criticus van NRC Handelsblad

Bent u fan van The Sopranos?
Jazeker. Het is verslavend.

Waarom?
Tony Soprano is de perfecte metafoor voor de perversiteit van de Amerikaanse Droom.

Ehh…?
De essentie van de Amerikaanse Droom is dat er geen grenzen zijn aan je eigen kunnen. Als je maar je best doet kun je alles bereiken. Maar we weten ook dat die droom een illusie is, dat in het echte leven mensen gefrustreerd raken. Zo gaat het ook met Tony Soprano. Eigenlijk willen we stiekem allemaal Tony Soprano zijn. Wat is er aantrekkelijker dan iemand die je niet bevalt overhoop te schieten? Zouden we niet allemaal willen vergaderen in de Bada Bing? Tony Soprano doet het, maar tegelijkertijd krijgt hij problemen. Zijn geweten speelt op. Hij komt uiteindelijk toch niet met zijn gedrag weg. Dat maakt zijn personage zo aantrekkelijk en ook zo herkenbaar.

Jeroen van Bergeijk.



Previously on The Sopranos
In de laatste aflevering van het vorige seizoen ontdekte Tony Soprano dat zijn goede vriend Big Pussy een informant van de FBI was. Exit Big Pussy. Meer oude bekenden legden vorig jaar het loodje: de meedogenloze Richie Aprile werd door zijn aanstaande bruid Janice, de achterbakse zus van Tony, door het hoofd geschoten en vervolgens door de altijd opvliegende Christopher letterlijk door de gehaktmolen gedraaid.

Niet verwonderlijk misschien dat Tony's paniekaanvallen van geen wijken wisten, helaas begint de toegewijde dokter Melvi het steeds moeilijker te vinden om haar walging voor de daden van de capo di tutti capi te verbergen. Ook Tony's echtgenote Carmela krijgt langzamerhand genoeg van het gedrag van de maffiabaas, maar zij baalt vooral van zijn vele goomara's - maîtresses.

Ook met zijn kinderen had afgelopen jaar Tony weer het nodige te stellen: na het lezen van Nietzsche en Camus verloor puber A.J. tot ontstentenis van zijn ouders het geloof in de katholieke kerk en Meadow legde het notabene aan met een joodse student en daarna met een gangstertje die zijn drugshandel met de dood moest bekopen.

In het nieuwe seizoen kan Tony weer uitkijken naar dramatische ontwikkelingen rond zijn moeder, hernieuwde aandacht van de FBI en natuurlijk verhelderende gesprekken met zijn psychiater.